You are currently browsing the tag archive for the ‘kippen’ tag.
Geen tijd om iets te schrijven – wegens te veel professioneel schrijfwerk – maar ter uwer entertainment een kort filmpje. Lage kwaliteit, hersenloze inhoud, pret pret pret en een beeld van wat ik hier elke avond doe als de kippen moeten gaan slapen 
Via deze link komen er in de toekomst waarschijnlijk nog wel filmpjes jullie richting uit. Hou het in de gaten!
En beginnen doen we met een korte dienstmededeling. Omdat ik de laatste tijd niet veel geschreven en gepubliceerd heb, ligt er nog heel wat op de plank. Ik zal jullie niet bombarderen met berichtjes, maar alles een beetje timen zodat het druppelsgewijs op de blog verschijnt. U bent gewaarschuwd 
Maar eigenlijk wilt u vooral weten wat dat met die kippen is, toch? Wel: ze zijn niet meer. Of nog beter: de 27 vetste exemplaren zijn niet meer. Een situatieschets is hier misschien op zijn plaats.
Enkele maanden geleden kochten we dertig jonge vleeskippen. Kuikens, eigenlijk, die zouden moeten uitgroeien tot gevogelte van minstens anderhalve kilo om zo, smakelijk en vers, op ons bord te belanden. Een maand later kwamen daar nog eens veertig kuikens bij, om de constante toestroom van vers gevogelte te garanderen.
Minus de sukkeltjes die de stress van de verhuis niet overleefden en hier en daar een slachtoffer van de hitte zijn dat dus nog bijna zestig kippen in verschillende maten en gewichten. Liefhebbend – nou ja – kregen die elke dag twintig à dertig kilo eten om zodoende snel het gewenste gewicht te bereiken. Bij die eerste generatie kippen was dat gebeurd: deze week zouden we ze slachten. Ware het niet dat de vos ons voor was.
Want toen Tuca op een goede ochtend aankwam om de paarden te voederen, zag hij onze twee honden ongemeend geïnteresseerd zitten staren naar de kippenren. Een blik op die ren maakte hem meteen duidelijk wat er zo interessant was: een vos was bezig aan een massamoord. Aangezien de honden geen aanstalten maakte, verjoeg Tuca de vos. Maar voor 27 kippen kwam de hulp te laat. Het grootste deel van die 27 was klaar om opgegeten te worden. Door ons, niet door de vos, dus.
Intussen hebben we de kippenren ontruimd. De vleeskippen brengen nu hun vrije tijd door bij de legkippen. Geen van de twee is echt opgezet met deze regeling, maar goed. We redden hun leven. Zouden ze het weten, ze zouden heel wat gelukkiger zijn.
U zegt?