Eten, eten en nog eens eten (en een Kerstboom)

Eten en drinken is meestal nogal een populaire categorie op deze webstek. En wie mij een beetje kent, weet dat ik mijzelf in deze categorie de afgelopen week niet tekort gedaan heb. Wat ik vergeten ben, is om fotografisch bewijsmateriaal te leveren bij mijn exploten. Dus u zult het met mijn verhalende capaciteiten moeten stellen.

Eigenlijk begon het vorige donderdag al, met de pensioenreceptie van mijn vader. Om kwart over drie kreeg ik telefoon, dat ik ook mocht komen. Ik moest mij wel haasten, want het was al bezig, ze waren mij alleen vergeten uit te nodigen. Jaja. Nu goed, de toespraken waren al gepasseerd toen ik aankwam, de hapjes en belegde broodjes gelukkig nog niet. Olé!

De dag nadien, vrijdag, ging ik uit eten met Kathleen. We gingen naar De Zalm in Herentals, waar ik als hoofdgerecht het hammetje koos. Dat bleek nogal een serieuze ham te zijn, waardoor ik mijn vanille-ijs deels aan mij voorbij moest laten gaan. Honger heb ik in elk geval niet geleden.

Zaterdag bleef ik gezellig thuis – het kan niet alle dagen feest zijn – maar zondag was het weer prijs, dit keer met Kim in Brasserie Flore in Geel. Het was de eerste keer dat ik daar kwam en het eten viel er zeer goed mee. Mijn vis was njamnjam, maar de exacte details kan ik mij niet meer herinneren. Dat is ook niet erg, want ik wil het vooral hebben over mijn dessert. Ik koos sabayon met vers fruit en een bolletje ijs. En ik kreeg een kom sabayon. Een KOM! Als in: u hebt honger en bestelt ergens een maaltijdsoep en u krijgt MINDER soep in uw kom, dan ik sabayon kreeg in de mijne. En neen, ik overdrijf niet. ‘t Was bijzonder lekker, maar wederom kreeg ik het dus niet op.

Maandag (ja ja, we blijven gaan) ging het tot bij Lusia thuis, die voor mij loempiaatjes maakte, met rijst en currysaus. Njam njam! Dinsdag had ik dan afgesproken met Mario in de Posterijen in Herentals (die voor zover ik weet geen website hebben, dus ik kan u die ook niet meegeven. Maar ‘t is gelegen op de Grote Markt, voor het geval u zoekende zou zijn). Ik wou mij toch lichtjes inhouden, en ging daarom voor vegetarische wok en kan u dat ten zeerste aanbevelen.

Woensdag moest ik weliswaar nergens naartoe, maar belandde ik – echt waar – toevallig rond etenstijd in Hotel Mama en schoof ik daar dus de benen onder tafel voor onvervalste boerenkost (patatjes, vlees, groentjes en een chocolade manneke toe). En gisteren ten slotte, ging ik langs bij Maya die mij voorzag van een flinke kom pasta (ik denk dat het type ‘ravioli’ heet) met kip en kaas. Deze keer was ik wel slim genoeg om voor het dessert te bedanken.

En vandaag? Vandaag geen eetplannen. Maar geen nood, want het was markt en het viskraam was er met zijn goddelijke huisgemaakte zalmlasagne. En die kun je mij dus elke dag voorschotelen, zo fantastisch!

Ik heb vandaag trouwens meer gedaan dan enkel naar de markt gaan. Nadat iedereen op Twitter en Facebook al uitgebreid aan het kerstboomversieren leek, vond ik dat ik er ook maar eens werk moest van maken. De rode glitterkerstboom werd vrij snel gevonden. Enige versiering niet, dus het moet maar zonder. Ik heb er wel wat kaarsjes bij gezet, glitterconfetti rond gegooid en er is zelfs al een eerste kaartje. Het seizoen is begonnen. Jingle bells, jingle bells …

 

De beste wensen voor mijn bloglezertjes!

Kerstdagen bij veertig graden

Een Kerst in volle zomer, het is weer eens wat anders. De obligate kerstsfeer voel je niet – ondanks de overvloedige kerstversieringen in de winkels, nageroepen “Merry Christmas”-sen aan de kassa en traditionele kerstliedjes op de radio. Maar het werd dus wel 25 december ergo de herdenking van de geboorte van het kindeke Jezus (slimmeriken die gaan argumenteren waarom hij eigenlijk in maart zou moeten zijn geboren gelieve zich te onthouden).

De festiviteiten begonnen hier al op de 24ste, kerstavond, maar dan overdag. Een aantal initiatiefrijke leden van CouchSurfing hadden een barbecue op het strand georganiseerd, voor ‘reisweesjes’: reislustigen die wegens het navolgen hunner hobby de feestdagen in een vreemd land en in de afwezigheid van familie moeten doorbrengen. Zeker veertig man kwam er naar Trigg Beach, waar werd gevoetbald, gepetanqued, gezwommen, gitaar gespeeld en meegezongen en natuurlijk veel gegeten en gedronken. Er was ook een pakjesruil (dat op zijn Australisch blijkbaar een ‘Kris Kringle’ heet) en dus ging ik een Lonely Planet Traveltips rijker weer naar huis.

Niet om te gaan slapen, wel om drie kommen chocolademousse te maken. Bij een testronde op dinsdag – mijn kookcapaciteiten zijn gelimiteerd en niemand zag er tegenop chocolade te proeven – vonden we dat het recept voor vier personen toch mikte op vier kleine eters. Kerstdsag zouden er zeven paar benen onder tafel schuiven, en waarschijnlijk waren die eerder van het schransende soort, dus moest ik op kerstavond nog aan de gang om drie porties (twaalf kleine eters) chocoladedessert in elkaar te draaien.

Op kerstdag zelf werden die, vergezeld van room en een versgemaakte heerlijke fruitsla, in een koelbak gezet en ging het richting Mount Helena, naar Lotte.  Zij had behalve ons vieren ook haar pas uit Denemarken overgekomen vriendin Gitte en haar zoon Nikolai uitgenodigd. Jongste telg Casper was enkele dagen eerder op het vliegtuig naar Zuid-Amerika gestapt, dus die was er niet bij.

Omdat Lotte niet de hele dag in de keuken wilde doorbrengen, werd het barbecue. Dat klinkt eenvoudiger dan het is, want er waren meerdere heerlijke salades, steaks en vier soorten worstjes, saus en dat alles in gigantische hoeveelheden. Ik veronderstel dat ze daar tot vandaag nog altijd overschotjes van het kerstmaal aan’t eten zijn. Na nog wat getater en een spelletje Wii-sports (als ik geen pech had gehad in de laatste ronde, zou ik mijn eerste boogschietoverwinning hebben kunnen vieren. Het was nipt!) keerden wij weer huiswaarts.

Om de 26ste, tweede kerstdag of Boxing Day zoals ze dat hier noemen, te gaan buurten. Kapster en eigenares van Mon Amis Janet deed ‘open house’ en zorgde voor hapjes, groentjes, broodjes, zelfgemaakte hamburgers en worstjes.  Wij dus wéér aan de feestdis!

En omdat we vandaag met 44 graden zitten in afwezigheid van enig briesje zal het afwerken van die feestdagenkilo’s voor morgen zijn. Want nu? Nu wordt er vooral voor de airco gezeten en zo min mogelijk bewogen!