(ter info: deel 1 vindt u hier)

U kent het PMS nog wel. Ik kan u niet zo exact meer zeggen waarvoor die letters staan, maar u weet over welke instelling ik het heb. Het instituut dat zich behalve met in uw onderbroekje kijken en uw ogen testen, doorheen uw schoolcarrière ook bezig hield met het u bestoken met vragenlijsten over Uw Toekomstplannen In Het Leven.

Het ging dan over wat u graag deed en wat helemaal niet graag, en er was zo ook een vakje waarin u moest vertellen wat u later graag wilde worden. Ik antwoordde steevast met “journaliste of boerin” en het PMS negeerde even steevast “boerin” en stuurde mij richting mijn eerste keuze: journaliste.

Geen slecht idee, zo blijkt, maar ‘t is wel maar de helft van wat ik invulde. U vindt dat misschien raar, maar ik vond mijn boerderijtaken in Roemenië echt super plezant. En als ik in Australië met de ute de wei mocht slepen, was ik helemaal in mijn sas. Nu heb ik hier natuurlijk geen varkens te voederen of kalkoenen te hoeden, noch een wei die gesleept moet worden, maar ik kreeg gisteren wel telefoon dat ik ben aangenomen als projectmedewerker plattelandsklassen bij de gelijknamige vzw.

U hebt natuurlijk 100% gelijk als u vertelt dat dat nog altijd geen boerin is maar ik mag wel reclame gaan maken voor het platteland, ik mag scholen naar boerderijen halen, plattelandsgidsen vormen en plattelandskrantjes schrijven voor verschillende doelgroepen.

Oh en het is een halftijdse job, dus voor dat andere schrijfwerk blijft er nog een zee van tijd over. Leuk he!